माझ्या घरासमोर कोणी गर्दी करू नकामाझ्या निपचित पडलेल्या देहाकडेबघून कुणी अश्रु डहाळु नका,सुरकुतलेला माझा चेहरा शांत झाला असेलआठवणींचा पागुळ आणून कोणी मला जागे करू नका,ऊर बडवून रडतील काही 'जे नव्हते माझे कधीच'सुख आणि दुःखाच्या खेळातले ते चार 'लोक' तुम्हीच,शेवटची अंघोळ घालून ,माझ्या नाकात बोळा घातला जाईल आसुसलेले प्रत्येक मन मला डोळे भरून पाहिल,आणि ; आम्ही देखील आलो होतोहे सांगण्यासाठी...
कॉलेजच्या पहिल्या दिवशीत्यानं तिला लेक्चरमध्ये बघितलंचाफेकळी नाक,गुलाबी ओठ बघूनभान त्याचं हरपलं
तिच्यासाठी तो प्रत्येक लेक्चर्सअटेंड करु लागलाकधी कॅन्टीन तर बस स्टॉपअसा तिच्यामागे तो फिरु लागला
एकतर्फी प्रेमाची चाहूलनजरेनं त्याच्या तिलाही लागलीमित्र-मैत्रिणी नावानं त्याच्याआता,तिलाही चिडवू लागली
ते माझं पाखरु चाललंयअसं तो भररस्त्यात मित्रांमध्ये ओरडलातिला राग आला,पण त्या कोवळ्या वयातहळूहळू तिचाही जीव त्याच्यात गुंतला
एके दिवशी गुलाब देवूनत्यानं तिला प्रपोज केलंहृदयात लपलेलं अल्लड प्रेमआता तिच्याही...
हॉस्टेल मध्ये माझ्या बाजूच्या रूम मध्ये दोन अंध मुली रहात होत्या. खुप मनमिळाऊ होत्या. नावं आठवत नाहीत आता. दोघी अंध त्यामुळे देहबोली साधारण सारखी च होती दोघींची. त्यामुळे दोघींमधला फरक कधी कळलाच नाही. त्यावेळी माझ्यासाठी ते तेवढं महत्वाचं नसेल कदाचित ! येता जाता नेहमी बोलायच्या माझ्याशी.
एकदा माझी तब्येत बरी नसल्याने मी कॉलेजला दांडी मारली होती. दुपारच्या जेवणासाठी मेस मध्ये...
जनता जागृत हो... पाणी नाकापर्यंत पोहचणार अशी परिस्थिती आली हो,तहान लागल्यास विहिर खोदनार,अशी अट असावी हो,हक्क, अधिकार आपले सर्वस्व असे संविधान वाचवा हो,जनता जागृत हो... जनता जागृत हो ....
महागाई,दारिद्र्यता,गुलामी दारात वाजत आली हो,कोरोनाच्या नावाने जनता उपाशी राहिली हो,लोकशाहीच्या नावाने हुकुमशाही नावास आली हो,जनता जागृत हो..जनता जागृत हो ..
नोकरी,शेती,व्यापार घाईला येत आहे हो,मी शरद उंडगे सांगतो,नाही राहिला विश्वास सरकार वर...
ड्रायव्हरने सावकाश गाडी चालवत अलगदपणे बंगल्याच्या दाराशी उभी केली. विजयरावांनी श्रृतीला गाडीतच थांबायला सांगितले. सुश्रुतने पटकन जाऊन दरवाजा उघडला. डायनिंग टेबलवर ओवाळणीचे ताट आणि भाकरतुकडा घरून निघण्याआधीच विजयरावांनी तयार ठेवले होता. पटकन येऊन त्यांनी लेकीला आधार देऊन गाडीतून उतरायला मदत केली. सुश्रुतने श्रृतीला, त्याच्या दिदीला ओवाळले. तिच्यावरून भाकरतुकडा पण ओवाळून टाकला. सारे सोपस्कार उरकून श्रुती घरात आली. विजयरावांनी तिची...
नाही रे मित्रा - मी आज जो काही इथे उभा आहे ना ते माझ्या आई-वडिलांच्या मेहनती मूळे, आणि त्यांच्या जिद्दीमुळे…..
हो मी मान्य करतो पण तू हे मिळवलेले वैभव आज तुझ्या मेहनतीने उभं राहिलेले आहे, हे का विसरतोयस तू …?
हो विसरतोय कारण माझ्या आई-वडिलांनी मी लहान असल्यापासून ज्या कळा सोसल्यायत ना, त्या मी जवळून पाहायचो…म्हणून म्हणतोय, मी जो काही आज...
गुगल म्हणजे आय टी कंपनी मध्ये नावाजलेले नाव . गुगल माहीत नाही असा कोणी नेटधारक व्यक्ती नाही आणि गुगलकडे माहिती नाही असा डाटा नाही . कदाचित यामुळेच याचे एकतर्फी वर्चस्व प्रस्थापित झाले आहे. डाटा च्या आधारे ऑनलाइन जाहिरातींच्या बाजारपेठेत नियमभंग करून ते ८० च्या स्पीड ने जात आहेत. पण याकडे सर्वांनी दुलक्ष केले तरी फ्रान्सने वचक बसवण्याचा प्रयत्न केला.गेल्या...
प्रत्येकवेळी ओठांनी काहीतरी बोलावं व्यक्त व्हावं अस काही नाही.कधी कधी निःशब्द असताना खूप काही बोलल पाहिजे." खरंतर निशब्द असताना खूप काही बोलून जाणे ही कला असते.आणि ही कला तोच आत्मसात करू शकतो ज्याला अंतर्मनाचे ज्ञान असेल. " जेव्हा दोन व्यक्ती एकरूप होतात खरंतर तेव्हा त्या दोघांतला मूक संवाद सुरू होतो.हा संवाद चेहऱ्यावरचे भाव टिपायला शिकवतो." एकाच्या डोळ्यातील पाणी बघून...
आताच काही क्षणापूर्वी सूर्य मावळतीकडे वळला…. आकाश कस भरून आलंय अगदी आसमंतात जणू लाली पसरली आहे." ह थोड्या चिमण्या कमी झाल्यात हल्ली पण नष्ट झाल्या नाही, किती हा चिवचिवाट किती सुखद आहे हा क्षण जगातले सगळे संगीताचे तंत्र आहे पण ह्या चिमण्यांच्या आवाजपुढे अगदी फिके आहेत.पलीकडे ती बाभळीच्या झाडावर किती सुंदर निळ्या पंखाचा पक्षी बसला आहे.अरे किती हा आनंद...
वळणावळणाचा नागमोडी,माझ्या गावाकडचा रस्तादुतर्फा झाडी उंच उंच ,गावाकड चल माझ्या दोस्ता …
हिरवगार सार शिवार ,झुळझुळ वाहते पाणीगुरे चरती कुरणात ,पक्षी किलबिल गाणी …
माझ्या गावाकडची माणसं,आहे मनाने दिलदारसुखदुःखात धावती, एकमेकांचा ती आधार ….
गावच्या मातीचा सुगंध, चहू दिशेला दरवळतोओढ मातीची मजला,गावाकडे बोलवतो ……
अरे लावीतो भाळी,माझ्या गावाकडची मातीदेते लढायला बळ, जपे माणुसकीची नाती ….
थोर उपकार तिचे, किती किती गाऊ महतीपिढ्यानपिढ्या जगविल्या, अशी...
